Намайг хүмүүс амарч байна гээд л байх юм.
Намайг хүмүүс амарч байна гээд л байх юм. Гэтэл БИ огтхон ч амрах завгүй амьдарч явах юм. Улаанбаатарт одоо цөөхөн хүн үлдсэн юм уу даа, зам ч бөглөрөхгүй зайтай болж, олон жилийн өмнө л нэг иймэрхүү сэлүүхэн гудамжаар явдаг байж билээ. Аргагүй ч биздээ, хөдөө орон нутагт гэр оронтой нь гэр рүүгээ буцаж, хамаатан садантай нэг нь айраг цагаа ууж гэдсээ цайлгахаар явцгааж, мөнгө төгрөгөтэй нь найр наадам хэсэхээр одоод, жирийн ардууд нь хотын халуунаас дайжиж зуслангийн амбаар уруугаа нүүгээд, зуслан ч үгүй үлдсэн хэд нь Туул голын эрэг бараадан өдрийг өнгөрөөж байх шиг харагдах юм. Ингээд энэ хот эзгүйрчээ гэвэл бас үгүйэ, хотын амьдрал үргэлжилсээр л байна.
Та нар намайг хаана явна гэж асууж байна уу? Намайг олох амархаан... Хүн бүхэн амарчихаад байхад яасан хэнхэгтэй золиг вэ гэж бодогдмоор битүү костюм өмсчихөөд хөлс нь цуварсан нэгэн залуу сэрүүхэн кафед өдрийн цайнаар орж ирээд цамцныхаа товчийг тайлан сэрүүцэх аядаж, баттерей нь дууссан компьютерээ ханын залгуурт залган асааж, үдээс өмнөхөн болсон ширүүхэн хурлын протоколыг яаруухан шивж байгаа нь харагдвал тэр чинь БИ юм. Цонхоор харагдах гудамжаар хууль дүрмийг үл ойшоон нүдний шил богино өмднөөс өөр хувцасгүй, сэрүүн салхийг хайн эрчээрээ давхиж буй хэдэн залуу чихэнд чийртэйгээр мотороо урхируулан өнгөрч харагдана уу? Тэдний нэг нь БИ. Өдрийн наранд алхасаар туйлдаж ганхсан настай авгай сэлүүхэн автобусанд арайхийн авирч ороод сул сандал олдсонд баярлан тухлаж, хэзээ нэгэн цагт цагаан байсан болов уу гэмээр алчуураар нойтон нүүрээ арчин сэрүүцэж байх нь бас л БИ. Автобусны хажуугаар хааз нэмэн ухасхийн өнгөрөх хар машины бүх цонхийг нээчихээд Линкэн паркийн хахир аяыг хар чинээгээр нь нүжигнүүлэн өнгөрөх онгироодуу хархүү ч бас БИ. Үдшийн сэрүү ормогц үүрнээсээ гарсан хүмүүс задгай баранд бөөн бөөнөөрөө пивдаж байхад, хажуугийн ширээнд шахцалдан суусан охид үе үе цангинатал инээд цацруулан сууж байгаагийн голынх нь БИ, хэдэн өдөр халуурсан бяцхан үрийнх нь хацарт эрүүл цус гүйн тайван нойрсохыг хараад сая л санаа амран өндийж, эмнэлгийн коридорын цонхыг нээж сэрүүн агаар амьсгалан хэзээ ч билээ аваад халаадныхаа карманд хийгээд мартсан ширхэг янжуурыг асаагаад тэртээгээс сонсогдох хүмүүсийг инээдийг чагнан сэрүүцэж буй томоогүй залуухан эх бол БИ л байгаа юм. Халуунаас залхан зүүрмэглэх чимээгүй гэр хорооллын дундуур улам ч халуу оргиулан хайлмагтах засмал замын хажуугаар хоёр шар канестертай усыг тэргэн дээр тавиад түрэн алхаж байгаа 16-тай хөвгүүн бол БИ, түүний хажуугаар тэвшин дээрээ ачсан тооосгоо хагалчих вий гэж огтхон ч санаа үл зовон хар утаа хаян зүтгэх портерийн жолооч хижээл хархүн бол мөн л БИ. Дутуу төрсөн үрээ инкубаторын өрөөнөөс амьд мэнд хүлээн авч чадалгүй алдаад, уй гашуундаа мэнэрэн бөглөрч хоёр биенээ түшээд мэгшин хайлж буй залуу хосын нэг нь БИ, тэртээ Зайсан толгойн энгэрт зэрэгцэн суугаад Туулын урсгалыг чимээгүй ширтэн байгаа дөнгөж танилцсан хөвгүүн охин хоёрын нэг нь ч бас БИ. Орцны чинь үүдэнд танихгүй машин ирж зогсчихоод хөдлөхгүй байгаа бол дотор нь суугаа нэгэн залуу нь БИ, танай доод давхрын айлын охинд дурлачихаад санамсаргүй тааралдсан болох гэж гарч ирэхийг нь хүлээж байгаа нь тэр. Яг хажуу талын чинь байрны нэг давхарт байдаг хүнсний жижигхэн дэлгүүрийн худалдагч эмэгтэй цонхоороо харан сууж байгаа нь БИ мөн, ажил хурдан тараасай, муу охин минь халуунд цангаж байгаа байхдаа гэж бодож суугаа нь тэр. Айрагны гэр гэдэг юм руу чихцэлдэн ороод хүйтэн айраг, адууны хөргсөн хавиргаар даруулан ууж, багадаа барилдаж явсан тухайгаа бие биедээ хөөрч суугаа гүзээтэй хоёр хар хүний нэг нь БИ юм, хол явсан хүү нь гэртээ амралтаараа ирэх сураг дуулаад хөл нь хөнгөрөн гэрээ дахин дахин цэвэрлэж буй настай эх ч бас БИ билээ. Банкны зээл хөөцөлдөөд бүтэхгүйд бухимдан том хар жийпнийхээ шилний цаана хараал уншин хөлсөө арчих өндөр шар хархүн бол БИ, өнөөдөр энэ хэдийг зарчихвал оройдоо Эрээн гараад шидчихнэдээ хэмээн өөртэйгээ ярин тамхиа асааж суугаа наймаачин эр ч БИ. Хар тэргээ түшин зүүрмэглээд халаасан дахь мөнгөө дотроо тоолон суугаа ачаа зөөгч хөгшин эр ч БИ юм, одоо нэг ачаа олоод холхон явчихвал муу дөрвөн дугуйгаа сольедоо гэж бодолхийлэн суугаа ачааны машины жолооч БИ. Музей тайлбарлана гэхээс хөл нь хөших шиг боловч яая гэхэв ядахдаа сэрүүн юмдаа гэж бодсоноо нуух гэж муухан инээмсэглэн автобуснаас бууж байгаа гайд охин БИ, энэ хагас сайнд нэг сайхан шоудчих юмсан гэж найзуудтайгаа чатлаж суусан цонхоо сэмхэн хаачихаад захирлынхаа бараанаар ноцтой царайлан гэрээний эх боловсруулж суугаа гэнэхэн залуу ч БИ юм. Саяын хагалгаа ч хүндхэн байлаа шүү гэж санаа алдаад гараа угаан зогсоо залуухан эмч хархүү бол БИ, эмнэлгийн гадаа халуун савтай цай бариад сэтгэл түгшин хүлээж суугаа хөгшин эцэг ч БИ. Дөнгөж саяхан онгоцноос буугаад ачаа гарж ирэхийг хүлээн дэвхцэх нь халаг зогсоо тэр оюутан БИ, энэ зун ирнэ гэчихээд чимээгүй болчихсон найз залуугаасаа мэйл ирээгүй байгаа гэж горьдон интернет кафены хаалгыг итгэл муутайхан татан орж буй бүсгүй БИ мөнөөсөө мөн. БИ эндээ л байна, Улаанбаатартаа. Гэхдээ БИ амраагүй, амьдарч байна.


Сэтгэгдэлүүд:
нүдэнд харагдаад л..
сайхаааааааан..
Хүн бүхэн амарчихаад байхад яасан хэнхэгтэй золиг вэ гэж бодогдмоор битүү костюм өмсчихөөд хөлс нь цуварсан нэгэн залуу сэрүүхэн кафед өдрийн цайнаар орж ирээд цамцныхаа товчийг тайлан сэрүүцэх аядаж, баттерей нь дууссан компьютерээ ханын залгуурт залган асааж, үдээс өмнөхөн болсон ширүүхэн хурлын протоколыг яаруухан шивж байгаа нь харагдвал тэр чинь БИ юм.
чамайг ингэж л төсөөлж үзэв..
эр эмийг даанч мэдэхгүй юм дөөөөө.
За нэгэн сайхан нартай өдөр дараагийн зохиолын чинь анхны уншигч болно гээд хүлээж байяа.
Амрах, амьдрах гэгчийг мартан ургах нарнаас, шингэх саран хүртэл ухаан жолоогүй ном шагайн хичээл хийх гэж зүтгэж буй оюутанг далайн эрэг дээр ном уншаад сууж байхыг харвал тэр чинь БИ
Эртүүд би чиний блогыг уншиж байхдаа Тогтох тайжтай холбоотой зүйл олж уншсан юмаа.. Энэ тухай асуух мэдэх, бас хэлэх зүйл надад зөндөө байнаа..
Хариу бичвэл сайн байна, миний өвөг дээдэс энэ түүхэн хүнтэй салшгүй холбоотой бөгөөд яг удам угсаагаар нь хөөвөл би тэр хүний удам юмаа...
надад ч бас их сонин санагдалаа... элэнц өвөөг минь түүхэнд янз бүрээр бичдэг юм байна лээ..
хариу бичээрэй найзаа...
Ярьвал зөндөө зүйл байх. гэхдээ би өөрийгөө Тайж язгуурт цагаан ястан гэж бахархах сэтгэл өөрийн эрхгүй төрдөг билээ...
Яг үнэндээ түүхийг гуйвуулж бичдэг... за гар өвдчлөө... надтай холбоотой байгаарай... алтан ургын л гэнэ, би тайж ноён нь л гэнэ .. энэ хүмүүс үү... ер нь баримттай нь дээр ш тэ найзаа... түүхийн музейд хураалгасан эд зүйлс маань байна, сонирхуул найз болий ... ккк
Баримт байнаа хө...
Nom Nomiin delguurt bga u? bi nomor n l unshmar bna.
Сэтгэгдэл үлдээх: